اهل حق و حقيقت به اين اصل غيرقابل ترديد نزد مردم دانا معترف‌اند كه در گلزار معانى و حقايقى كه چمن‌آراى فكر بشر به وجود آورده است ، هيچ گلى خوشبوتر و دل‌پذيرتر از گل عرفان نرسته است ؛ و اگر در گل‌هاى ديگر نفحه‌اى از اين گل نرسيده باشد ، عطرى از آنها به مشام نمىآيد ؛ اگر چه بسيار بوده و هستند جُعَل صفتانى كه از بوى روحانى و نفحهء ربوبى اين گل مانند شخص مبتلا به زكام كه از عطر گل فرار مىنمايد مشمئزند . در اين اثر منيف از مباحث « توحيد » و « علم الاسماء » و مسائل مهمى از قبيل بحث « بَدا » و « سرّ قدر » ، علم حق به اشيا قبل از كثرت ، به طريقهء حكما نيز گفتگو شده است . زبان كتاب رسا و زيبا و بهجت‌افزاست ؛ مسائل غامض و مباحث عاليهء نبوت و ولايت در عبارات نسبتاً كوتاه ولى رسا با مهارت تقرير شده است . مصنف عظيم همه جا به لسان خواص از عرفا با عبارات پرمعنا سخن مىگويد ؛ و سعى فرموده است كه اثر خود را از صورت رساله در جلباب كتاب مبسوط درنياورد ، و از تعرض به مسائل غيرنافع احتراز نموده است . در نحوهء سير يا سريان ، و به عبارت ديگر ، ظهور حقيقت « نبوت تعريفيه » و ولايت محمديه و علويه در كافهء ذرارى وجود ، مطالب دقيق و تحقيقى به قيد تحرير آورده‌اند كه خاص خواص و در بعضى از موارد ابتكارى است . مرحوم امام - أعلىاللَّه درجته في المراتب العلمية و العملية - در ذوق و سليقهء علمي و پرهيز از ذكر مطالب غير لازم نظير ندارند . يكى از علل جاذبهء قابل توجه در آن بزرگ زمانه ، علاوه بر نظم و ترتيب خاص در درس و بحث ، جامعيت او بود .